مهدی کاظمی
چون دو برگ از شاخه های روبرو
دل به هم بستیــم هنگـام بـهار
من اسیر شاخه ی افرای پیر
تو دچار رخت آویز جنار
زیر نور ماهتاب انتـظار
بین ما شب راه ای باریک بود
ریشه ها د ر خاک اما شاخه ها
چون دو دست آشنا،نزدیک بود
چشم میبستم که شاید در خیال
رو به آغوش تو راهی وا کنم
بین انبوه هزاران برگ سبز
می توانستم تو را پیدا کنم
......
نوشته شده توسط مهدی کاظمی در Thu 10 Nov 2022 |
برچسب:
نویسنده: کیان خلیلی